دگماتیسم کور

دگماتیسم کور

احمد چمران-خبرنگار

۲۸خرداد انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ برگزار می‌شود. انتخاباتی که از هم‌اکنون حواشی زیادی دارد. البته نه فقط از نوع تبلیغات سالم و فراگیر، بلکه در بسیاری موارد از نوع تخریب. یا شاید بهتر است بگوییم از حیث «تیشه به ریشه» زدن به مقوله انتخابات قابل تفسیر است.
یک روز وقتی مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، در یکی از حساس‌ترین مقاطع راهی ایران می‌شود تا با دیپلماسی، نه‌تنها جلوی فشارها رابگیرد تا بلکه گره‌ای از تحریم‌ها را باز کند، عده‌ای در برابر نمایندگی سازمان انرژی اتمی در تهران تظاهرات می‌کنند و شعارهای افراطی سر می‌دهند تا تنها بر تنش‌ها بیفزایند و شانس رسیدن به تفاهم ایران با جهان را هر روز کمرنگ‌تر کنند. یک روز رسانه‌های اصول‌گرا بدون اشاره به انبوه دستاوردهای برجام و با بهانه کردن ناکار‌آمدی‌های دولت روحانی، تمامی طیف اصلاح‌طلب را مورد حمله قرار داده و از «شرایط آشفته کشور در سایه حکمرانی جریان غرب‌گرا» دم می‌زنند. (وطن امروز-۳۰ بهمن ۹۹)
عده‌ای توصیه‌های روز ۲۹ بهمن مقام معظم رهبری مبنی بر «انتخاب درست یک نیروی کارآمد و باایمان و پرانگیزه و علاقه‌مند به ‌کار» در انتخابات ۱۴۰۰ را به نفع جناح خویش تفسیر و مصادره می‌کنند که: «منویات رهبرانقلاب را می‌توان تلنگری... دانست که اگر به آن توجه جدی شود می‌توان نسخه راه‌گشا برای... شکست غرب‌گرایان پیدا کرد». (وطن امروز- ۳۰ بهمن ۹۹).
این جریان تندرو که خود را وارثان انقلاب هم معرفی می‌کنند، گویا متوجه نیستند اقدامات آن‌ها برای قبضة قدرت به‌ هر قیمتی، دیدگانشان را بر شکاف بزرگی بسته است که با حملات کور به جناح‌های دیگر، در نظام ایجاد کرده‌اند. آن‌ها نمی‌بینند که دشمن به‌زیرکانه‌ترین صورت در این شکاف چه توطئه‌هایی علیه نظام طراحی و اجرا می‌کند.
آن‌ها نمی‌بینند در همان روزهایی که هنگام سفر گروسی به تهران شعار برای اخراج بازرسان سر می‌دهند، قسم‌خورده‌ترین دشمن نظام، یعنی منافقین، آن‌سوی آب‌ها قعطنامة دوحزبی با امضای ۱۱۳ تن از اعضای مجلس جدید نمایندگان آمریکا را به ثبت رساندند و در حال بهر‌ه‌برداری‌ استراتژیک از آن علیه تمامیت نظام هستند؛ آیا این عده تندرو، مواد قعطنامة کنگرة آمریکا را خوانده‌اند که تن هر کس را می‌لرزاند؟ قطعنامه‌ای که سراسر از راهبرد شوم براندازی منافقین حمایت کرده و جا به‌جا گام‌های منافقین برای ضربه به نظام جمهوری اسلامی را «اصولی» و شایان کمک معرفی کرده است. افراطیونی که رئالیسم جریان اصلاح‌طلبی مبنی بر تعامل با جهان را «غرب‌گرایی» و جاده‌باز کن دشمن می‌نامند، آنقدر متمرکز مچ‌گیری انتخاباتی از اصلاح‌طلبان هستند که گویا معنای چنین قعطنامه‌ای را در شرایط تغییر دولت در آمریکا متوجه نیستند؛ آن‌ها نمی‌بینند که در یک برهة حساس که امکانی استثنایی برای رفع تحریم‌ها پیش آمده، چنین قطعنامه‌ای نه تنها فرصت‌‌های سیاسی- استراتژیک- اقتصادی تمامیت نظام را می‌سوزاند، بلکه هر چه بیشتر بهمن‌های مهیب آینده را از دامنة کوه تحولات، علیه نظام به پایین می‌غلتاند. این جماعت متوجه نیستند که با این قطعنامه، کنگرة جدید آمریکا هنوز یک ماه از شروع کارش نگذشته از برنامة ۱۰ ماده‌ای سرکردة منافقین برای دوران پس از به‌اصطلاح براندازی نظام حمایت می‌کند و حتی زمینه‌های مانور با پدیدة «سلطنت» را هم می‌سوزاند تا هر چه بیشتر نقش منافقین را برجسته کند.
طرف‌هایی که ناکارآمدی‌های دولت کنونی را پیراهن عثمان کرده و تلاش می‌کنند این ناکارآمدی را به تمام جریان اصلاح‌طلبی تعمیم دهند و نتیجه می‌گیرند که نباید گذاشت آن‌ها بار دیگر در انتخابات ۱۴۰۰ سکان پاستور را در دست گیرند، چرا نمی‌بینند‌ در خلاء ایجاد شده در این جدال، منافقین توطئة دادگاه آنتورپ در بلژیک را به سرانجام رساندند؟
توطئه‌ای که یک دادگاه بین‌المللی برای اولین‌بار یک دیپلمات رسمی و در حال خدمت جمهوری اسلامی را با تهمت واهی تروریسم و بمب‌گذاری در گردهمایی منافقین، به‌ ۲۰سال زندان محکوم کرد؛ آنهم درست زمانی که کورسویی برای لغو تحریم‌های ظالمانه دیده می‌شد که همان کورسو هم کور شد!
تندروهایی که تلاش می‌کنند حتی از توصیه‌های رهبری سکویی برای حمله به اصلاح‌طلبان بسازند،‌ این حرف رهبری را نادیده می‌گیرند که فرمودند:
«توجه کنیم! دشمن روی ناکامی‌های ما تبلیغات می‌کند، جنگ روانی می‌کند». (۲۹بهمن)
زنهاری که مصداقش را در بمباران لحظه به لحظة تیرانانشینان می‌بینیم که از طریق شبکة ماهواره‌ای خود دست از تهییج جوانان و مردم به آشوب و فتنه بر نمی‌دارند؛ منافقینی که عملا فضای مجازی را قبضه کرده و با تولید روزانه کلیپ‌‌ها، سندها و مقالات، عملا جوانان را به تسلیح دعوت می‌کنند،خدا می‌داند چه خواب شومی برای آشوب‌های بعدی دیده‌اند.
آشوب‌هایی که به‌گفتة بسیاری از مقامات امنیتی اگر به خیابان‌ها کشیده شود، حتی قابل مقایسه با دی ۹۶ و آبان ۹۸ نیست و حتما در آن‌ها شاهد استفادة گسترده و در ابعاد کلان از سلاح و مواد انفجاری توزیع شده توسط منافقین خواهیم بود.
تندروهای وطنی که می‌گویند قلب و نبض‌شان با انقلاب و نظام می‌زند، چرا متوجه نیستند در شرایطی که منافقین با ۴۰سال ضدیت کور با تمامیت نظام جمهوری اسلامی (فارغ از هر جناح و جریان) حاضر نیستند سر سوزنی از راهبرد براندازی کوتاه بیایند، حملات آن‌ها به اصلاح‌طلبان تنها و تنها زمینه‌های ضربات بیشتر منافقین به تمامیت نظام را آماده می‌سازد؟
بنابراین جا دارد آن‌ها که سر در لاک دگماتیسم خود کرده و گویا هیچ دغدغه‌ای جز جلوگیری از موفقیت احتمالی اصلاح‌طلبان در انتخابات ۱۴۰۰ ندارند، کمی هم به واقعیت‌های خطرناک بیرون از لاک خود نگاهی کنند؛ ببینند که اگر این رویه ادامه پیدا کند و با اقدامات آن‌ها هر چه بیشتر شکاف و خوردگی در نظام ایجاد شود، حاصلش را نه این جناح و آن جناح، بلکه دشمن قسم خورده برانداز نظام، می‌برد.
بنابر این اگر واقعا این جریان دلسوز و جانباختة نظام و انقلاب هستند (که امیدواریم باشند) بر روی این واقعیت تامل کنند که سوراخ کردن کشتی، همه را به کام نیستی فرو خواهد برد.